سیدای نسفی
شمارهٔ ۵۷ - عینک ساز
شوخ عینک ساز جای او بود در دیده ها
خانه من رفت و چشم او ز عینک شد جدا
سیدای نسفی
ادامه‌ی شهر آشوب
- شمارهٔ ۵۹ - طاقی دوزشوخ طاقی دوز من باشد ز مخمل بسترش
- شمارهٔ ۶۰ - طاقی دوزشوخ طاقی دوز من دکان خود پوشاند و رفت
- شمارهٔ ۶۱ - طاقی دوزشوخ طاقی دوز را در بزم ساقی می‌کنند
- شمارهٔ ۶۲ - بقالشوخ بقال از دهان پسته اش گفتم سخن
- شمارهٔ ۶۳ - بقالمه بقال چون سرکا بود کارش ترشرویی
- شمارهٔ ۶۴ - بقالدلبر بقال را امشب به سامان ساختم
- شمارهٔ ۶۵ - بقالشوخ بقال او متاع خود مرا تکلیف ساخت
- شمارهٔ ۶۶ - بقالدلبر بقال دارد خلق خوب و روی نغز
درباره‌ی سیدای نسفی
میرعابد متخلص به سیّدا معروف به سیّدای نَسَفی در نَسَف یا کرشی (قرشی) کنونی از توابع بخارا زاده شد و در شهر بخارا پرورش یافت. عبدالغنی میرزایف با مراجعه به منابع مختلف بر این نظر است که سیدا در اواخر نیمهٔ نخست سدهٔ هفدهم میلادی چشم به جهان گشوده است. ملیحای سمرقندی تذکره‌نویس معاصر سیدا، او را در سال ۱۶۷۸ دیده و از نو...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.