سیدای نسفی
شمارهٔ ۳۴۳ - شیشه گر
نگار شیشه گرم غایب است در نظرم
اگر به دست من افتد به شیشه خانه برم
سیدای نسفی
ادامه‌ی شهر آشوب
- شمارهٔ ۳۴۵ - ارباب زادهارباب زاده رفت و دلم را فگار کرد
- شمارهٔ ۳۴۶ - مشک سازای دوستان ز شوخ مشک ساز الحذر
- شمارهٔ ۳۴۷ - غربال بافدلبر غربال باف امشب مرا خوشحال کرد
- شمارهٔ ۳۴۸ - سه تاریشوخ سه تاری مرا هر روز می گردد دچار
- شمارهٔ ۳۴۹ - سه تاریشوخ سه تاری که می گوید به عشاقان نوا
- شمارهٔ ۳۵۰ - بربند بافدلبر بربندبافم را رگ جهانهاست تار
- شمارهٔ ۳۵۱ - طراحدلبر طراح من دارد عجب آی و روی
- شمارهٔ ۳۵۲ - نقاشدلبر نقاش من دارد رخ چون آفتاب
درباره‌ی سیدای نسفی
میرعابد متخلص به سیّدا معروف به سیّدای نَسَفی در نَسَف یا کرشی (قرشی) کنونی از توابع بخارا زاده شد و در شهر بخارا پرورش یافت. عبدالغنی میرزایف با مراجعه به منابع مختلف بر این نظر است که سیدا در اواخر نیمهٔ نخست سدهٔ هفدهم میلادی چشم به جهان گشوده است. ملیحای سمرقندی تذکره‌نویس معاصر سیدا، او را در سال ۱۶۷۸ دیده و از نو...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.