سیدای نسفی
شمارهٔ ۲۵۵ - نیزه دست
نیزه دست امرد به سوی من سری جنباد و رفت
نیزه خود را نمودم پشت خود گرداند و رفت
سیدای نسفی
ادامه‌ی شهر آشوب
- شمارهٔ ۲۵۷ - سنگ زنسنگ زن امرد ز جنگ سنگ دایم دم زند
- شمارهٔ ۲۵۸ - شب بازدلبر شب باز با من دوش صورتها نمود
- شمارهٔ ۲۵۹ - ماربازگفتمش با مارباز امرد که با من یار شو
- شمارهٔ ۲۶۰ - کاغذ گربدن آن نگار کاغذ گر
- شمارهٔ ۲۶۱ - حکاکدلبر حکاک من با چرخ دارد جنگ را
- شمارهٔ ۲۶۲ - گلخن تابشوخ گلخن تاب من دارد جمال آتشین
- شمارهٔ ۲۶۳ - کاسه بازکاسه باز امرد چنین کرده به شهر آئین خود
- شمارهٔ ۲۶۴ - تسمه بازتسمه باز امرد که پشت تسمه را رو می کند
درباره‌ی سیدای نسفی
میرعابد متخلص به سیّدا معروف به سیّدای نَسَفی در نَسَف یا کرشی (قرشی) کنونی از توابع بخارا زاده شد و در شهر بخارا پرورش یافت. عبدالغنی میرزایف با مراجعه به منابع مختلف بر این نظر است که سیدا در اواخر نیمهٔ نخست سدهٔ هفدهم میلادی چشم به جهان گشوده است. ملیحای سمرقندی تذکره‌نویس معاصر سیدا، او را در سال ۱۶۷۸ دیده و از نو...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.