پرش به محتوای اصلی
مولانا

مولانا

رباعیات

۱,۹۹۴ شعر

فهرست اشعار

  1. رباعی شمارهٔ ۵۴۱ انوار صلاح دین برانگیخته باد
  2. رباعی شمارهٔ ۵۴۲ اول که رخم زرد و دلم پرخون بود
  3. رباعی شمارهٔ ۵۴۳ ای آنکه ز تو مشکلم آسان گردد
  4. رباعی شمارهٔ ۵۴۴ ای آنکه نخست بر سحر چشم تو زد
  5. رباعی شمارهٔ ۵۴۵ ای از قدمت خاک زمین خرم و شاد
  6. رباعی شمارهٔ ۵۴۶ ای اطلس دعوی ترا معنی برد
  7. رباعی شمارهٔ ۵۴۷ ایام وصال یار گوئی که نبود
  8. رباعی شمارهٔ ۵۴۸ ای اهل صفا که در جهان گردانید
  9. رباعی شمارهٔ ۵۴۹ ای اهل مناجات که در محرابید
  10. رباعی شمارهٔ ۵۵۰ ای دل اثر صبح گه شام که دید
  11. رباعی شمارهٔ ۵۵۱ ای دل اگرت رضای دلبر باید
  12. رباعی شمارهٔ ۵۵۲ ای دل این ره به قیل و قالت ندهند
  13. رباعی شمارهٔ ۵۵۳ ای دل سر آرزو به پای اندر بند
  14. رباعی شمارهٔ ۵۵۴ ای دوست مگو تو بنده‌ای یا آزاد
  15. رباعی شمارهٔ ۵۵۵ ای روز برآ که ذره‌ها رقص کنند
  16. رباعی شمارهٔ ۵۵۶ ای سرو روان باد خزانت مرساد
  17. رباعی شمارهٔ ۵۵۷ ای عشق ترا پری و انسان دانند
  18. رباعی شمارهٔ ۵۵۸ ای عشق تُوَم انّ عذابی لشدید
  19. رباعی شمارهٔ ۵۵۹ ای عشق که جانها اثرِ جان تُوَند
  20. رباعی شمارهٔ ۵۶۰ ای قوم که برتر از مه و مهتابید
  21. رباعی شمارهٔ ۵۶۱ ای لشکر عشق اگرچه بس جبارید
  22. رباعی شمارهٔ ۵۶۲ ای مرغ عجب که صید تو شیرانند
  23. رباعی شمارهٔ ۵۶۳ این پردهٔ دل دگر مکن تا نرود
  24. رباعی شمارهٔ ۵۶۴ این تنهائی هزار جان بیش ارزد
  25. رباعی شمارهٔ ۵۶۵ ای نرم دلانیکه وفا میکارید
  26. رباعی شمارهٔ ۵۶۶ این سر که در این سینهٔ ما میگردد
  27. رباعی شمارهٔ ۵۶۷ این صورت آدمی که درهم بستند
  28. رباعی شمارهٔ ۵۶۸ این طرفه که یار در دل من گنجد
  29. رباعی شمارهٔ ۵۶۹ این عشق به جانب دلیران گردد
  30. رباعی شمارهٔ ۵۷۰ این مست به باده‌ای دگر می‌گردد
  31. رباعی شمارهٔ ۵۷۱ این واقعه را سخت بگیری شاید
  32. رباعی شمارهٔ ۵۷۲ بار دگر این خسته جگر باز آمد
  33. رباعی شمارهٔ ۵۷۳ با روی تو هیچکس ز باغ اندیشد
  34. رباعی شمارهٔ ۵۷۴ با سود وصال تو زیانت نرسد
  35. رباعی شمارهٔ ۵۷۵ با هرکه دمی عشق تو آمیخته شد
  36. رباعی شمارهٔ ۵۷۶ بخشای بر آن بنده که خوابش نبود
  37. رباعی شمارهٔ ۵۷۷ بر بنده بخند تا ثوابت باشد
  38. رباعی شمارهٔ ۵۷۸ بر خاک نظر کند چو بر ما گذرد
  39. رباعی شمارهٔ ۵۷۹ پرسیدم از آن کسی که برهان داند
  40. رباعی شمارهٔ ۵۸۰ پرسید مهم که چشم تو مه را دید
  41. رباعی شمارهٔ ۵۸۱ برقی که ز میغ آن جهان روی نمود
  42. رباعی شمارهٔ ۵۸۲ بر گور من آن کو گذرد مست شود
  43. رباعی شمارهٔ ۵۸۳ بر یار نظر کنم خجل می‌گردد
  44. رباعی شمارهٔ ۵۸۴ بس درمان‌ها کان مدد درد شود
  45. رباعی شمارهٔ ۵۸۵ بسیار تو را خسته‌روان باید شد
  46. رباعی شمارهٔ ۵۸۶ بشنو اگرت تاب شنیدن باشد
  47. رباعی شمارهٔ ۵۸۷ بعضی به صفات حیدر کرار‌ند
  48. رباعی شمارهٔ ۵۸۸ بویت آمد‌، گریز را روی نماند
  49. رباعی شمارهٔ ۵۸۹ بوی دم مقبلان چو گل خوش باشد
  50. رباعی شمارهٔ ۵۹۰ بی‌بحر صفا گوهر ما سنگ آمد
  51. رباعی شمارهٔ ۵۹۱ بی‌تو جانا قرار نتوانم کرد
  52. رباعی شمارهٔ ۵۹۲ بیت و غزل و شعر مرا آب ببرد
  53. رباعی شمارهٔ ۵۹۳ بیدار شو ای دل که جهان می‌گذرد
  54. رباعی شمارهٔ ۵۹۴ پیران خرابات غمت بسیارند
  55. رباعی شمارهٔ ۵۹۵ بی‌زارم از آن آب که آتش نشود
  56. رباعی شمارهٔ ۵۹۶ بیزارم از آن لعل که پیروزه بود
  57. رباعی شمارهٔ ۵۹۷ بی‌عشق نشاط و طرب افزون نشود
  58. رباعی شمارهٔ ۵۹۸ بیمارم و غم در امتحانم دارد
  59. رباعی شمارهٔ ۵۹۹ بی‌من به زبان من سخن می‌آید
  60. رباعی شمارهٔ ۶۰۰ پیوسته سرت سبز و لبت خندان باد

متن اشعار به نقل از گنجور.