پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۵۶۷

این صورت آدمی که درهم بستند

نقشی است که در تویلهٔ غم بستند

گه دیو گهی فرشته گاهی وحشی

این خود چه طلسم است که محکم بستند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۵۶۹این عشق به جانب دلیران گردد
  2. رباعی شمارهٔ ۵۷۰این مست به باده‌ای دگر می‌گردد
  3. رباعی شمارهٔ ۵۷۱این واقعه را سخت بگیری شاید
  4. رباعی شمارهٔ ۵۷۲بار دگر این خسته جگر باز آمد
  5. رباعی شمارهٔ ۵۷۳با روی تو هیچکس ز باغ اندیشد
  6. رباعی شمارهٔ ۵۷۴با سود وصال تو زیانت نرسد
  7. رباعی شمارهٔ ۵۷۵با هرکه دمی عشق تو آمیخته شد
  8. رباعی شمارهٔ ۵۷۶بخشای بر آن بنده که خوابش نبود
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.