پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۸۵۰

هر کو بگشاده گرهی می‌بندد

بر حال خود و حال جهان میخندد

گویند سخن ز وصل و هجران آخر

چیزیکه جدا نگشت چون پیوندد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۸۵۲هر لقمهٔ خوش که بر دهان میگردد
  2. رباعی شمارهٔ ۸۵۳هر موی زلف او یکی جان دارد
  3. رباعی شمارهٔ ۸۵۴هستی اثری ز نرگس مست تو بود
  4. رباعی شمارهٔ ۸۵۵هشدار که فضل حق بناگاه آید
  5. رباعی شمارهٔ ۸۵۶هل تا برود سرش به دیوار آید
  6. رباعی شمارهٔ ۸۵۷هم کفرم و هم دینم و هم صافم و درد
  7. رباعی شمارهٔ ۸۵۸همواره خوشی و دلکشی نامیزد
  8. رباعی شمارهٔ ۸۵۹یاد تو کنم دلم تپیدن گیرد
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.