پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۸۵۷

هم کفرم و هم دینم و هم صافم و درد

هم پیرم و هم جوان و هم کودک خرد

گر من میرم مرا مگوئید که مرد

کو مرده بدو زنده شد و دوست ببرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۸۵۹یاد تو کنم دلم تپیدن گیرد
  2. رباعی شمارهٔ ۸۶۰یاران یاران ز هم جدائی مکنید
  3. رباعی شمارهٔ ۸۶۱یاری خواهم که فتنه‌انگیز بود
  4. رباعی شمارهٔ ۸۶۲یاریکه مرا در غم خود می‌بندد
  5. رباعی شمارهٔ ۸۶۳یک سو مشکوة امر پیغام نهاد
  6. رباعی شمارهٔ ۸۶۴یک لحظه اگر نفس تو محکوم شود
  7. رباعی شمارهٔ ۸۶۵آن جمع کن جان پراکنده بیار
  8. رباعی شمارهٔ ۸۶۶آن زلف سیاه و قد رعناش نگر
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.