پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۵۰۲

آنها که به کوی عارفان افتادند

با نفخهٔ صور چابک و دلشادند

قومی به فدای نفس تن در دادند

قومی ز خود و جهان و جان آزادند

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۵۰۴آنها که دل از الست مست آوردند
  2. رباعی شمارهٔ ۵۰۵آنها که شب و روز ترا بر اثرند
  3. رباعی شمارهٔ ۵۰۶آن یار که از طبیب دل برباید
  4. رباعی شمارهٔ ۵۰۷آن یار که عقلها شکارش میشد
  5. رباعی شمارهٔ ۵۰۸آهو بدود چو در پیش سگ بیند
  6. رباعی شمارهٔ ۵۰۹اجری ده ارواحی و سلطان ابد
  7. رباعی شمارهٔ ۵۱۰از آب حیات دوست بیمار نماند
  8. رباعی شمارهٔ ۵۱۱از آتش سودای توام تابی بود
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.