پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳۰۲

در خواب مهی دوش روانم دیده است

با روی و لبی که روشنایی دیده است

یا بر گل ترکان شکر جوشیده است

یا بر شکرستان گل تر روئیده است

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۳۰۴در دیدهٔ صورت ار ترا دامی هست
  2. رباعی شمارهٔ ۳۰۵در راه طلب عاقل و دیوانه یکیست
  3. رباعی شمارهٔ ۳۰۶در صورت تست آنچه معنا همه اوست
  4. رباعی شمارهٔ ۳۰۷در ظاهر و باطن آنچه خیر است و شر است
  5. رباعی شمارهٔ ۳۰۸در عشق اگر چه که قدم بر قدم است
  6. رباعی شمارهٔ ۳۰۹در عشق تو هر حیله که کردم هیچست
  7. رباعی شمارهٔ ۳۱۰در عشق که جز می بقا خوردن نیست
  8. رباعی شمارهٔ ۳۱۱در عهد و وفا چنانکه دلدار منست
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.