پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۲۸۲

حسنت که همه جهان فسونش بگرفت

دردِ حسدِ حسود چونش بگرفت

سرخیِ رخت ز گرمی و خشکی نیست

از بس عاشق  که کشت خونش بگرفت

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۲۸۴چشمی دارم همه پر از صورت دوست
  2. رباعی شمارهٔ ۲۸۵چنگی صنمی که ساز چنگش بنواست
  3. رباعی شمارهٔ ۲۸۶چون دانستم که عشق پیوست منست
  4. رباعی شمارهٔ ۲۸۷چون دلبر من میان دلداران نیست
  5. رباعی شمارهٔ ۲۸۸چون دید مرا مست بهم برزد دست
  6. رباعی شمارهٔ ۲۸۹ترشی تو چرا مگر شکربارت نیست
  7. رباعی شمارهٔ ۲۹۰چیزیست که در تو بی تو جویان ویست
  8. رباعی شمارهٔ ۲۹۱حاشا که به عالم از تو خوشتر یاریست
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.