پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۹۶۹

میدان و مگو تا نشود رسوائی

زیبائی مرد هست در تنهائی

گفتا که چه حاجتست اینجا ملکی است

کو موی همی شکافد از بینائی

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۹۷۱ناخوانده به هرجا که روی غم باشی
  2. رباعی شمارهٔ ۱۹۷۲نقّاش رُخَت اگر نه یزدان بودی
  3. رباعی شمارهٔ ۱۹۷۳نومید نیم گرچه ز من ببریدی
  4. رباعی شمارهٔ ۱۹۷۴نی گفت که پای من به گل بود بسی
  5. رباعی شمارهٔ ۱۹۷۵نی من منم و نی تو توی نی تو منی
  6. رباعی شمارهٔ ۱۹۷۶واپس مانی ز یار واپس باشی
  7. رباعی شمارهٔ ۱۹۷۷وقف است مرا عمر در این مشتاقی
  8. رباعی شمارهٔ ۱۹۷۸هر پارهٔ خاک را چو ماهی کردی
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.