پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۹۷۴

نی گفت که پای من به گل بود بسی

ناگاه بریدند سرم در هوسی

نه زخم گران بخوردم از دست کسی

معذورم دار اگر بنالم نفسی

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۹۷۶واپس مانی ز یار واپس باشی
  2. رباعی شمارهٔ ۱۹۷۷وقف است مرا عمر در این مشتاقی
  3. رباعی شمارهٔ ۱۹۷۸هر پارهٔ خاک را چو ماهی کردی
  4. رباعی شمارهٔ ۱۹۷۹هر روز پگاه خیمه بر جوی زنی
  5. رباعی شمارهٔ ۱۹۸۰هر روز ز عاشقی و شیرین‌رایی
  6. رباعی شمارهٔ ۱۹۸۱هر روز یکی شور بر این جمع، زَنی
  7. رباعی شمارهٔ ۱۹۸۲هرشب که به بنده هم‌نشین می‌افتی
  8. رباعی شمارهٔ ۱۹۸۳هرگز به مزاجِ خود یکی دم نزنی
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.