پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۵۷۷

گر جمله برفتند نگارا تو مرو

ای مونس و غمگسار ما را تو مرو

پر می‌کن و می‌ده و همی خند چو قند

ای ساقی خوب عالم‌آرا، تو مرو

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۵۷۹گر عاقل و عالمی به عشق ابله شو
  2. رباعی شمارهٔ ۱۵۸۰گر هیچ ترا میل سوی ماست بگو
  3. رباعی شمارهٔ ۱۵۸۱گفتم روزی که من به جانم با تو
  4. رباعی شمارهٔ ۱۵۸۲گفتم که کجا بود مها خانهٔ تو
  5. رباعی شمارهٔ ۱۵۸۳گه در دل ما نشین چو اسرار و مرو
  6. رباعی شمارهٔ ۱۵۸۴ما چارهٔ عالمیم و بیچارهٔ تو
  7. رباعی شمارهٔ ۱۵۸۵مردی یارا که بوی فقر آید از او
  8. رباعی شمارهٔ ۱۵۸۶مستم ز دو لعل شکرت ای مه‌رو
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.