پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۴۷۰

دل برد ز من دوش به صد عشق و فسون

بشکافت و بدید پر زخون بود درون

فرمود در آتشش نهادن حالی

یعنی که نپخته است از آنست پر خون

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۴۷۲دلها مثل رباب و عشق تو کمان
  2. رباعی شمارهٔ ۱۴۷۳دوش آنچه برفت در میان تو و من
  3. رباعی شمارهٔ ۱۴۷۴دوشست دیدم یار جدائی جویان
  4. رباعی شمارهٔ ۱۴۷۵دی از تو چنان بدم که گل در بستان
  5. رباعی شمارهٔ ۱۴۷۶دیدم رویت بتا تو روپوش مکن
  6. رباعی شمارهٔ ۱۴۷۷رفتم به طبیب و گفتم ای زین‌الدین
  7. رباعی شمارهٔ ۱۴۷۸رفتی و نرفت ای بت بگزیدهٔ من
  8. رباعی شمارهٔ ۱۴۷۹رندی دیدم نشسته بر خنگ زمین
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.