پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۲۲۹

دلدار چو دید خسته و غمگینم

آمد خندان نشست بر بالینم

خارید سرم گفت که ای مسکینم

دل می‌ندهد ره که چنینت بینم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۲۳۱دل میگوید که نقد این باغ دریم
  2. رباعی شمارهٔ ۱۲۳۲دوش آمده بود از سر لطفی یارم
  3. رباعی شمارهٔ ۱۲۳۳دوش از سر مستی بخراشید رخم
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲۳۴دوش از طربی بسوی اصحاب شدیم
  5. رباعی شمارهٔ ۱۲۳۵دوش ارچه هزار نام بر ننگ زدم
  6. رباعی شمارهٔ ۱۲۳۶دل داد مرا که دلستان را بزدم
  7. رباعی شمارهٔ ۱۲۳۷دیوانه‌نی ام و لیک می خوانندم
  8. رباعی شمارهٔ ۱۲۳۸ذات تو ز عیبها جدا دانستم
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.