پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۲۰۳

تا میرود آن نگار ما میرانیم

پیمانه چو پر شود فرو گردانیم

چون بگذرد این سر که درین آب و گلست

در صبح وصال دولتش خندانیم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۲۰۵جانرا که در این خانه وثاقش دادم
  2. رباعی شمارهٔ ۱۲۰۶جانی که در او دو صد جهان میدانم
  3. رباعی شمارهٔ ۱۲۰۷چندانکه به کار خود فرو می‌بینم
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲۰۸چون تاج منی ز فرق خود افکندیم
  5. رباعی شمارهٔ ۱۲۰۹چون مار ز افسون کسی می‌پیچم
  6. رباعی شمارهٔ ۱۲۱۰چون می‌دانی که از نکوئی دورم
  7. رباعی شمارهٔ ۱۲۱۱حاشا که ز زخم تیر و خنجر ترسیم
  8. رباعی شمارهٔ ۱۲۱۲خواهم که به عشق تو ز جان برخیزم
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.