پرش به محتوای اصلی
مولانا مولانا

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۲۰۶

جانی که در او دو صد جهان میدانم

گوئیکه فلانست و فلان میدانم

او شاهد حضرتست و حق نیک غیور

هر چشم که بسته گشت از آن میدانم

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۲۰۸چون تاج منی ز فرق خود افکندیم
  2. رباعی شمارهٔ ۱۲۰۹چون مار ز افسون کسی می‌پیچم
  3. رباعی شمارهٔ ۱۲۱۰چون می‌دانی که از نکوئی دورم
  4. رباعی شمارهٔ ۱۲۱۱حاشا که ز زخم تیر و خنجر ترسیم
  5. رباعی شمارهٔ ۱۲۱۲خواهم که به عشق تو ز جان برخیزم
  6. رباعی شمارهٔ ۱۲۱۳خود راز چنین لطف چه مانع باشیم
  7. رباعی شمارهٔ ۱۲۱۴خیزید که تا بر شب مهتاب زنیم
  8. رباعی شمارهٔ ۱۲۱۵در آتش خویش چون دمی جوش کنم
همه‌ی رباعیات ←

مولانا درباره‌ی مولانا

مولانا جلال‌الدین محمد بلخی مشهور به مولوی شاعر بزرگ سده هفتم هجری قمری است. وی در سال ۶۰۴ هجری قمری در بلخ زاده شد. پدر وی بهاءالدین که از عالمان و صوفیان بزرگ زمان خود بود به سبب رنجشی که میان او و سلطان محمد خوارزم‌شاه پدید آمده بود از بلخ بیرون آمد و پس از زمانی سیر و سیاحت به قونیه رفت. مولانا پس از درگذشتن پدر تح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.