غزل شمارهٔ ۲۰۳۵

ادامه‌ی غزلیات

1. غزل شمارهٔ ۲۰۳۷چون جان تو می‌ستانی چون شکر است مردن
2. غزل شمارهٔ ۲۰۳۸از زنگ لشکر آمد بر قلب لشکرش زن
3. غزل شمارهٔ ۲۰۳۹رو سر بِنِه به بالین، تنها مرا رها کن
4. غزل شمارهٔ ۲۰۴۰روز است ای دو دیده در روزنم نظر کن
5. غزل شمارهٔ ۲۰۴۱پروانه شد در آتش گفتا که همچنین کن
6. غزل شمارهٔ ۲۰۴۲ای سنگ دل تو جان را دریای پرگهر کن
7. غزل شمارهٔ ۲۰۴۳دیدی چه گفت بهمن هیزم بنه چو خرمن
8. غزل شمارهٔ ۲۰۴۴جانا بیار باده و بختم بلند کن