پرش به محتوای اصلی
محتشم کاشانی محتشم کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۳

ای نورده آیینهٔ احساس مرا

لطف تو کلید قفل وسواس مرا

نام تو خدا کرده چو فرهاد تو نیز

بردار ز پیش کوه افلاس مرا

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۵بنیاد دو بینی چو شد از عشق خراب
  2. رباعی شمارهٔ ۶آن شوخ که تکیه‌گاه او چشم ترست
  3. رباعی شمارهٔ ۷روزی که دلم خیال ابروی تو بست
  4. رباعی شمارهٔ ۸ای قصرِ بلندِ آسمان پیشِ تو پست
  5. رباعی شمارهٔ ۹آصف که مهین سوادِ اقلیمِ بقاست
  6. رباعی شمارهٔ ۱۰طراح که طرح این بنا ریخته است
  7. رباعی شمارهٔ ۱۱این آب که خضر ازو بقا خواسته است
  8. رباعی شمارهٔ ۱۲خانی که سپهرش به سجود آمده است
همه‌ی رباعیات ←

محتشم کاشانی درباره‌ی محتشم کاشانی

کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.