پرش به محتوای اصلی
محتشم کاشانی محتشم کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۸

ای قصرِ بلندِ آسمان پیشِ تو پست

خَلقَت همهٔ زیرِ دست از روزِ الست

برتافته روزگار دستم به جفا

دریاب و گرنه می‌رود کار ز دست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۰طراح که طرح این بنا ریخته است
  2. رباعی شمارهٔ ۱۱این آب که خضر ازو بقا خواسته است
  3. رباعی شمارهٔ ۱۲خانی که سپهرش به سجود آمده است
  4. رباعی شمارهٔ ۱۳آن طره چو دارم من بدنام ز دست
  5. رباعی شمارهٔ ۱۴این عید حضور خان چو ملک افروزست
  6. رباعی شمارهٔ ۱۵سلاخ که آدمی کشی شیوهٔ اوست
  7. رباعی شمارهٔ ۱۶اسلام که صید اهل ایمان فن اوست
  8. رباعی شمارهٔ ۱۷این حوض که دل هلاک نظارهٔ اوست
همه‌ی رباعیات ←

محتشم کاشانی درباره‌ی محتشم کاشانی

کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.