پرش به محتوای اصلی
محتشم کاشانی محتشم کاشانی

رباعیات

رباعی شمارهٔ ۱۵

سلاخ که آدمی کشی شیوهٔ اوست

چون ریزش خون دوست می‌دارد دوست

گر سر ببرد مرا نه پیچم گردن

ور پوست کند مرا نگنجم در پوست

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارهٔ ۱۷این حوض که دل هلاک نظارهٔ اوست
  2. رباعی شمارهٔ ۱۸گردون که به امر کن فکان چاکرتست
  3. رباعی شمارهٔ ۱۹آن فتنه که در سربلند افسرتوست
  4. رباعی شمارهٔ ۲۰سلطان جهان که ماه تا ماهی ازوست
  5. رباعی شمارهٔ ۲۱چیزی که به گل داده خدا زیبائیست
  6. رباعی شمارهٔ ۲۲ای گشته وثاق کمترین مولایت
  7. رباعی شمارهٔ ۲۳خسرومنشی که دور خواندش فرهاد
  8. رباعی شمارهٔ ۲۴فرهاد ز کوه کندن بی‌بنیاد
همه‌ی رباعیات ←

محتشم کاشانی درباره‌ی محتشم کاشانی

کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.