پرش به محتوای اصلی
محتشم کاشانی محتشم کاشانی

قطعات

شمارهٔ ۹ - وله ایضا

مردم چشم جهان بین پدر

آن که نادیده جهان رفت به خواب

غنچهٔ باغ جهان شاه علی

طفل نامجرم ایمن ز عذاب

کاندرین باغ ز خوشبوئی او

گلی از چهره نیفکند نقاب

تا که از گلشن دوران بردند

سوی گلزار بهشتش بشتاب

هرکه تاریخ وفاتش جوید

گل خوشبوی درآرد به حساب

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۱ - در ماده تاریخ فوت فرمایدمیر ملک رتبه که ممتاز بود
  2. شمارهٔ ۱۲اشعث طماع عهد خود جمال قصه خوان
  3. شمارهٔ ۱۳ - وله ایضاخورشید آسمان وزارت که روی ملک
  4. شمارهٔ ۱۴ - قطعهتا رخش طبعم از پی معنی تکاور است
  5. شمارهٔ ۱۵ - قطعهای فلک آستان که خاک درت
  6. شمارهٔ ۱۶ - مرثیهبدر فلک شرف خلیفه
  7. شمارهٔ ۱۷ - وله ایضاای فلک حشمت که در دکان نظم محتشم
  8. شمارهٔ ۱۸میرزا جانی به یک آن سرو سرا بستان لطف
همه‌ی قطعات ←

محتشم کاشانی درباره‌ی محتشم کاشانی

کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.