پرش به محتوای اصلی
محتشم کاشانی محتشم کاشانی

قطعات

شمارهٔ ۱۲

اشعث طماع عهد خود جمال قصه خوان

آن که چون او طامعی در بحر و بر صورت نبست

جمریانش ناگهان کشتند و هر فردی که بود

رست از اخذ و جهید آن خر گدای زرپرست

عقل چون تاریخ قتلش خواست از پیر خرد

گفت هر فردی که بود از اشعث طماع رست

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۱۴ - قطعهتا رخش طبعم از پی معنی تکاور است
  2. شمارهٔ ۱۵ - قطعهای فلک آستان که خاک درت
  3. شمارهٔ ۱۶ - مرثیهبدر فلک شرف خلیفه
  4. شمارهٔ ۱۷ - وله ایضاای فلک حشمت که در دکان نظم محتشم
  5. شمارهٔ ۱۸میرزا جانی به یک آن سرو سرا بستان لطف
  6. شمارهٔ ۱۹زبدة الاخوان فصیح خوش کلام
  7. شمارهٔ ۲۰ - وله فی مرثیهگلبرگ نو دمیدهٔ محمد تقی که بود
  8. شمارهٔ ۲۱ - وله ایضاایا ملاذ سلاطین که کردگار تو را
همه‌ی قطعات ←

محتشم کاشانی درباره‌ی محتشم کاشانی

کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.