پرش به محتوای اصلی
محتشم کاشانی محتشم کاشانی

قطعات

شمارهٔ ۱۸

میرزا جانی به یک آن سرو سرا بستان لطف

از جهان چون خیمه زد بر طرف انهار بهشت

یک شبش در خواب دیدم با رخی کز عکس آن

بر زمین و آسمان می‌تافت انوار بهشت

گفتم ای گل چیست تاریخ تو و جایت کجاست

غنچهٔ خندان گشود و گفت گلزار بهشت

ادامه‌ی قطعات

  1. شمارهٔ ۲۰ - وله فی مرثیهگلبرگ نو دمیدهٔ محمد تقی که بود
  2. شمارهٔ ۲۱ - وله ایضاایا ملاذ سلاطین که کردگار تو را
  3. شمارهٔ ۲۲ - وله ایضاخان حاتم دل جم جاه که جبار جلیل
  4. شمارهٔ ۲۳حافظ بی‌چاره در راه اجل
  5. شمارهٔ ۲۴ - وله ایضازیب اتراک جهان فخر هنرمندان عصر
  6. شمارهٔ ۲۵ - وله ایضاای عطا پیشه که دریای سخا و کرمت
  7. شمارهٔ ۲۶فوت امیر چندان آمد گران بر ایام
  8. شمارهٔ ۲۷ - وله ایضا در فوت منصوری شاعرناگاه سمند جان بهر سفر عقبی
همه‌ی قطعات ←

محتشم کاشانی درباره‌ی محتشم کاشانی

کمال‌الدین علی محتشم کاشانی شاعر ایرانی عهد صفویه و معاصر با شاه طهماسب اول است. وی در سال ۹۰۵ هجری قمری در کاشان زاده شد و بیشتر دوران زندگی خود را در این شهر گذراند. نام پدرش خواجه میراحمد بود. کمال‌الدین در نوجوانی به مطالعهٔ علوم دینی و ادبی معمول زمان خود پرداخت. معروفترین اثر وی دوازده بند مرثیه‌ای است که در شرح...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.