پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۹۹

از هر که دهد پند شنودن باید

با هر که بود رفق نمودن باید

بد کاستن ونیک فزودن باید

زیرا که همی کشته درودن باید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۱از هر بن موی بی تو پیکان روید
  2. شمارهٔ ۱۰۲از خاک عدم مرا چو ریحان روید
  3. شمارهٔ ۱۰۳ای خاک در تو آب حیوان وجود
  4. شمارهٔ ۱۰۴از دوری خدمتت که جان افزاید
  5. شمارهٔ ۱۰۵این دنیی پیر را جوان خواهی کرد
  6. شمارهٔ ۱۰۶ای ذات تو آرایش اقطار وجود
  7. شمارهٔ ۱۰۷ای آنکه فلک همی غلامت شاید
  8. شمارهٔ ۱۰۸ای جلوه تو زینت میدان وجود
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.