پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۱۰۷

ای آنکه فلک همی غلامت شاید

بر چرخ نهم تارک بختت ساید

گر خصم تو بالفرض چو خورشید شود

اقبال تو خورشید به گل انداید

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۰۹ای منت خدمت تو بر جان وجود
  2. شمارهٔ ۱۱۰ای درد تو خوشتر از حیات جاوید
  3. شمارهٔ ۱۱۱از دست تو خون ز چشم احباب چکد
  4. شمارهٔ ۱۱۲از لعل لب تو باده تاب چکد
  5. شمارهٔ ۱۱۳بی عشق تو فضل ها و بالم باشد
  6. شمارهٔ ۱۱۴با تیغ تو جنبش از جهان بر خیزد
  7. شمارهٔ ۱۱۵بیچاره دلم هزار جانبازی کرد
  8. شمارهٔ ۱۱۶با خون جگر خاک دل آمیخته باد
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.