پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۱۱۵

بیچاره دلم هزار جانبازی کرد

خون خورد و خموش ماند و دمسازی کرد

بسیار بکوشید و نهان کرد غمت

بوی جگر سوخته غمازی کرد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۱۷بوی تو ره قافله هوش زند
  2. شمارهٔ ۱۱۸باتو شب تارم چو شهب می تابد
  3. شمارهٔ ۱۱۹بی تو همه عیش ها و بالم باشد
  4. شمارهٔ ۱۲۰بی عشق سرشکم آتش تیز نبود
  5. شمارهٔ ۱۲۱با من نفسی بی تو دلم یار نبود
  6. شمارهٔ ۱۲۲بر چرخ ز آه من سها می سوزد
  7. شمارهٔ ۱۲۳جام می اگر چه غارت هوش کند
  8. شمارهٔ ۱۲۴جز درد تو جان ما تمنا نکند
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.