پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۱۱۸

باتو شب تارم چو شهب می تابد

وز تار غمم پود طرب می تابد

چون بی تو شوم مردمک دیده من

از روز دلم رشته شب می تابد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۲۰بی عشق سرشکم آتش تیز نبود
  2. شمارهٔ ۱۲۱با من نفسی بی تو دلم یار نبود
  3. شمارهٔ ۱۲۲بر چرخ ز آه من سها می سوزد
  4. شمارهٔ ۱۲۳جام می اگر چه غارت هوش کند
  5. شمارهٔ ۱۲۴جز درد تو جان ما تمنا نکند
  6. شمارهٔ ۱۲۵جان چیست که گویمت بقربان توباد
  7. شمارهٔ ۱۲۶جان غاشیه غم تو بردوشش باد
  8. شمارهٔ ۱۲۷جان بی تو چوهیزم اندر آتش سوزد
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.