پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۹۵

از دوریت ای تازه گل باغ مراد

چون غنچه چیده خنده ام رفته زیاد

گریان چو پیاله پرم در کف دست

نالان چوسبوی خالیم در ره باد

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۹۷اشراق بر این طاق که چرخش خوانند
  2. شمارهٔ ۹۸ای عشق تو برق مشت خاشاک وجود
  3. شمارهٔ ۹۹از هر که دهد پند شنودن باید
  4. شمارهٔ ۱۰۰ای گابن جان که باد وصلت به نهاد
  5. شمارهٔ ۱۰۱از هر بن موی بی تو پیکان روید
  6. شمارهٔ ۱۰۲از خاک عدم مرا چو ریحان روید
  7. شمارهٔ ۱۰۳ای خاک در تو آب حیوان وجود
  8. شمارهٔ ۱۰۴از دوری خدمتت که جان افزاید
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.