پرش به محتوای اصلی
میرداماد میرداماد

رباعیات

شمارهٔ ۳۶

بتخانه نمک زان لب چون نوش گرفت

بت کام از آن سرو قباپوش گرفت

خواهم که تمام عمر در برگیرم

آن بت که شبی ترا در آغوش گرفت

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۸برسید کاینات بی حد صلوات
  2. شمارهٔ ۳۹برهان محبت نفس سرد من است
  3. شمارهٔ ۴۰بی تو دو جهان بر دل من زندان است
  4. شمارهٔ ۴۱تابان قدح از رخ دلارام من است
  5. شمارهٔ ۴۲جانم در سینه بر رخ غم بسته ست
  6. شمارهٔ ۴۳جز غم که ندیم دل سودائی ماست
  7. شمارهٔ ۴۴جز صانع بی همال قیومی نیست
  8. شمارهٔ ۴۵چندان فلک آن سنگ که آتش نگداخت
همه‌ی رباعیات ←

میرداماد درباره‌ی میرداماد

میر برهان‌الدّین محمدباقر استرآبادی نامور به «میرداماد» و «معلم ثالث»، متخلّص به «اشراق» فیلسوف، متکلم و فقیه برجستهٔ دورهٔ صفویه و از ارکانِ مکتب فلسفی اصفهان است. میرداماد فرزند میر شمس الدین محمد استرآبادی مشهور به داماد و از سادات حسینی گرگان است. محمد استرآبادی با دختر علی بن عبد العالی معروف به محقق کرکی ازدواج...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.