پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۸۶

حرفی که از کسی نشنیدی، پیام ماست

در نامهٔ تو آنچه نگنجید، نام ماست

با آنکه بست آن گل خود رو لب از جواب

شرمندهٔ رقیب ز ننگ سلام ماست

ای دل ز شکوه بهر خدا رنجه‌اش مساز

آن آهوی رمیده زمانی که رام ماست

ما را ز بس که یار فراموش کرده است

قاصد در انفعال ز عرض پیام ماست

میلی ز بس که ما و تو بدنام گشته‌ایم

هر بد که می‌کنند رقیبان، به نام ماست

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۸عشّاق که ترک ره دلدار گرفتند
  2. شمارهٔ ۸۹چو یار از من رمید، آرام جان من که خواهد شد؟
  3. شمارهٔ ۹۰کو بخت آنکه یار شکایت ز من کند
  4. شمارهٔ ۹۱دوش در بزم که لبهایت شراب‌آلوده بود؟
  5. شمارهٔ ۹۲رازم فسانه از نگه عاشقانه شد
  6. شمارهٔ ۹۳چو مرا به بزم بیند، زمیان کنار گیرد
  7. شمارهٔ ۹۴شب، خواب پی به حال خرابم نمی‌برد
  8. شمارهٔ ۹۵ز بس که شوق مرا برقرار نگذارد
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.