پرش به محتوای اصلی
میلی میلی

غزلیات

شمارهٔ ۸۰

بر سر مژگان هجوم اشک گلگون من است

گریه را هنگامه گرم از گرمی خون من است

یک دو روزی شد که دیر از خانه می‌آید برون

ظاهرا تاثیر شوق روزافزون من است

زودم از بالین برفت امروز آن بدخو، مگر

بر امید مرگم از حال دگرگون من است؟

غیر را با خود به بزمش بردم وآن دلفریب

منّتی دارد به من،‌ با آنکه ممنون من است

می‌دهد میلی نهال آه من از سرو یاد

تا خیال قامتش در طبع موزون من است

ادامه‌ی غزلیات

  1. شمارهٔ ۸۲‌بگشا کمند زلف که دل دردمند توست
  2. شمارهٔ ۸۳گر یار به سوی دیگران رفت
  3. شمارهٔ ۸۴به خون من چه گواهی دهی ز روی ارادت
  4. شمارهٔ ۸۵زپا فتاده‌ام و سر بر آستانه اوست
  5. شمارهٔ ۸۶حرفی که از کسی نشنیدی، پیام ماست
  6. شمارهٔ ۸۷نداری غم،‌ دلم گر از تو ناخشنود می‌گردد
  7. شمارهٔ ۸۸عشّاق که ترک ره دلدار گرفتند
  8. شمارهٔ ۸۹چو یار از من رمید، آرام جان من که خواهد شد؟
همه‌ی غزلیات ←

میلی درباره‌ی میلی

میرزا قلی میلی مشهدی یا هروی متخلص به «میلی» از شاعران مکتب وقوع است. از تاریخ تولد وی اطلاعی در دست نیست ولی می‌دانیم که در جوانی به سال ۹۸۳ یا ۹۸۴ قمری چشم از جهان پوشیده است. این سخنور را گاه به هرات هم منسوب داشته‌اند که در دورهٔ صفویان مرکز خراسان و محل تجمع فضلا، شعرا و هنرمندان بوده است ولی بیشتر تذکره‌های معتبر...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.