پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۲۴۸

کوهی که بر او بلا ببارند منم

تیغی که به دست غم سپارند منم

شیری که برون نمی گذارند منم

خواری که نکو نگاه دارند منم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۵۰از عشق تو در چشم خرد میل زدم
  2. شمارهٔ ۲۵۱بونصر من ار عاشق ایام توام
  3. شمارهٔ ۲۵۲گفتم شکرت به خلق کیهان گویم
  4. شمارهٔ ۲۵۳جز در غم عشق تو سفر می نکنم
  5. شمارهٔ ۲۵۴من به الم ای صنم گرفتار نیم
  6. شمارهٔ ۲۵۵گر تیز به روی خوب تو درنگرم
  7. شمارهٔ ۲۵۶هر یک چندی به قلعه ای آرندم
  8. شمارهٔ ۲۵۷صالح دل اگر به جای جامه بدرم
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.