پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۲۰۵

ای بدر شده من از غمان تو هلال

ای صورت حسن من ز عشق تو خیال

گر هیچ مدار دست دهد با تو وصال

بر فرق فلک نشینم از عز و جلال

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۰۷عیبم که ز من زمانی ای مشکین خال
  2. شمارهٔ ۲۰۸دل می ندهد که از تو بردارم دل
  3. شمارهٔ ۲۰۹آن دل که نخواستت چه نامست آن دل
  4. شمارهٔ ۲۱۰سرما چون شد ز دست صحرا شد گل
  5. شمارهٔ ۲۱۱رویت بر من چنان که گل بر بلبل
  6. شمارهٔ ۲۱۲نامد به کف آن زلف سمن مال به مال
  7. شمارهٔ ۲۱۳بنگر که ز شاخ می چه گوید صلصل
  8. شمارهٔ ۲۱۴چون روی بتان گشت به باغ اندر گل
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.