پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۱۹۸

تا از من می جهی چو دود از آتش

چون دود بر آتشم من ای دلبر کش

با آن رخ دلفروز و زلف سرکش

خوش نیستی ای چو جهان ناخوش و خوش

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۰۰آتش به سرم همی فرو ریزد عشق
  2. شمارهٔ ۲۰۱ای چرخ مدور خسیس بی باک
  3. شمارهٔ ۲۰۲گردون نکشد کمال مسعود ملک
  4. شمارهٔ ۲۰۳من همت باز دارم و کبر پلنگ
  5. شمارهٔ ۲۰۴من چون دل لاله ام تو چون رنگ به رنگ
  6. شمارهٔ ۲۰۵ای بدر شده من از غمان تو هلال
  7. شمارهٔ ۲۰۶ای کلک ملک وصف تو گویم همه سال
  8. شمارهٔ ۲۰۷عیبم که ز من زمانی ای مشکین خال
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.