پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۱۸۵

می گویمت ای سعادت ای نیک پسر

در باب هنر کوش تو ای جان پدر

وین مایه بیندیش که از بهر هنر

بر تیغ گهی بینی و بر نیزه کمر

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸۷گویی که هوا به زیر گردست امروز
  2. شمارهٔ ۱۸۸عشقت کشتم که غم درودم شب و روز
  3. شمارهٔ ۱۸۹ای فقر بخاست روز بازار تو خیز
  4. شمارهٔ ۱۹۰ای شاه علاء دولت ملک افروز
  5. شمارهٔ ۱۹۱چرخ از دم کون برنمی گردد باز
  6. شمارهٔ ۱۹۲خورشید رخا وصل تو جویم همه روز
  7. شمارهٔ ۱۹۳ای سود و زیان عمر فرسوده بترس
  8. شمارهٔ ۱۹۴ای یار چو صبر هیچ یاری مشناس
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.