پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۱۷۹

اندک اثر آبله بر دو رخ یار

گویی که به سوزنیست گل کرده نگار

یا همچو نم سحر در ایام بهار

خردک خردک چکیده بر گل هموار

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۸۱سلطان ملک ای عزیز فرزند پدر
  2. شمارهٔ ۱۸۲چون پیرهنت گرفته ام تنگ به بر
  3. شمارهٔ ۱۸۳از سنگم یا ز چیستم جان پدر
  4. شمارهٔ ۱۸۴بر مرگ تو چون نمویم ای جان پدر
  5. شمارهٔ ۱۸۵می گویمت ای سعادت ای نیک پسر
  6. شمارهٔ ۱۸۶در غور فلک تعبیه ای ساخت چو ابر
  7. شمارهٔ ۱۸۷گویی که هوا به زیر گردست امروز
  8. شمارهٔ ۱۸۸عشقت کشتم که غم درودم شب و روز
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.