پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

رباعیات

شمارهٔ ۱۷۱

پیوست فلک با من پیکار دگر

از یک غارم کشید در غار دگر

ای بر طاعت ز خلق در کار دگر

بنمای مرا جهان به یک بار دگر

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۱۷۳اکنون که شدی به بتکده عاشق زار
  2. شمارهٔ ۱۷۴مشکین کله تو گر شبست ای دلدار
  3. شمارهٔ ۱۷۵نا رفته هنوز بوی شیرت ز شکر
  4. شمارهٔ ۱۷۶تا دیده ام آن روی چو خورشید انور
  5. شمارهٔ ۱۷۷اندیشه مکن به کارها در بسیار
  6. شمارهٔ ۱۷۸ای مهر تو چون چهار طبع اندر خور
  7. شمارهٔ ۱۷۹اندک اثر آبله بر دو رخ یار
  8. شمارهٔ ۱۸۰در زندان تا کرد مرا گردون پیر
همه‌ی رباعیات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.