پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

مقطعات

شمارهٔ ۱۳۴ - خطاب به روزن زندان

ای دلارای روزن زندان

دیدگان را نعیم جاویدی

بی محاق و کسوف بادی زآنک

شب مرا ماه و روز خورشیدی

همه سعدم تویی از آنکه مرا

فلک مشتری و ناهیدی

ور همی دیو بینم از تو رواست

که گذرگاه تخت جمشیدی

به امید تو زنده ام گر نه

مر مرا کشته بود نومیدی

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۱۳۶ - شکر مر او را که نه ای زشت رویعین زمانی تو به تدبیر و رای
  2. شمارهٔ ۱۳۷ - وصف طبیعتگفتم چو فرو شد آفتاب از که
  3. شمارهٔ ۱۳۸ - گوشت قربانعاقبت یار عاشقان آخر
  4. شمارهٔ ۱۳۹ - در مدح سیف الدوله محمودشها خورشید کیهانی چراغ آل محمودی
  5. شمارهٔ ۱۴۰ - شکرانمهترا از بزرگی آن کردی
  6. شمارهٔ ۱۴۱ - ای شعر محمد خطیبیای شعر محمد خطیبی
  7. شمارهٔ ۱۴۲ - مجازات باد خزانگرد باد خزان کرد به ما به رحیل آری
  8. شمارهٔ ۱۴۳ - شکوه از سعایت ابوالفرجبوالفرج شرم نامدت که بجهد
همه‌ی مقطعات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.