پرش به محتوای اصلی
مسعود سعد سلمان مسعود سعد سلمان

مقطعات

شمارهٔ ۱۰۸ - ای خوشا در بوستان با دوستان

بوستان شد همچو روی دوستان

باز روی دوستان چون بوستان

بوستان با دوستان خوشتر کنون

ایخوشا در بوستان با دوستان

دوستان را خیز و دستانی سرای

ای به خوبی در زمانه داستان

باستانی باده ای ده چون عقیق

من به یاد خسرو گیتی ستان

شاه مسعود آنکه یاد او کند

دشتها را نو شکفته بوستان

ادامه‌ی مقطعات

  1. شمارهٔ ۱۱۰ - پندراز در گرمی سخن زنهار
  2. شمارهٔ ۱۱۱ - وصف ناچخ شاهای عجب ناچخ دو مهره او
  3. شمارهٔ ۱۱۲ - مدح سید رئیس ابن حسنافتخار زمین و فخر و زمن
  4. شمارهٔ ۱۱۳ - به ابوالفرج رونی نویسدای خواجه بوالفرج نکنی یاد من
  5. شمارهٔ ۱۱۴ - چون بدیدم به دیده تحقیقچون بدیدم به دیده تحقیق
  6. شمارهٔ ۱۱۵ - ستایشای گشته ملک ساکن ز امر روان تو
  7. شمارهٔ ۱۱۶ - بهار نوملک نو و شاه نو نوروز و بهار نو
  8. شمارهٔ ۱۱۷ - ثناخوانی در کوهساردر کوه پیش کبکان خواندم ثنای تو
همه‌ی مقطعات ←

مسعود سعد سلمان درباره‌ی مسعود سعد سلمان

مسعود بن سعد بن سلمان شاعر نامی نیمهٔ دوم قرن پنجم و نیمه اول قرن ششم هجری قمری است. اصل او از همدان بوده و بین سالهای ۴۳۸ تا ۴۴۰ در لاهور زاده شده است. منصوب بودن در مشاغل دیوانی موجب دو بار و مجموعاً ۱۸سال زندانی شدن وی شد. بعد از رهایی از دومین دورهٔ اسارت به سمت کتابداری سلطان مسعود و بعد از او عضدالدوله شیرزاد بن...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.