پرش به محتوای اصلی
مجذوب تبریزی مجذوب تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۲۷

مجذوب غنیمت است دریات دمی

از آه شراره‌ای و از اشک نمی

عالم که دمیست غم در او جا دادند

یعنی بی‌غم نمیتوان بود دمی

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۲۹خواهی که همیشه باشدت نعمت و ناز
  2. شمارهٔ ۳۰در کوچکیش بدیدم از دست شدم
  3. شمارهٔ ۳۱دنیا نه همین ز طفل بیمار پر است
  4. شمارهٔ ۳۲کنجی بنشین و گریه تنها می‌کن
  5. شمارهٔ ۳۳دائم نبود رنگ تو سرخ از می تو
  6. شمارهٔ ۳۴تا چند دلت بی‌خبر از مرگ بود
  7. شمارهٔ ۳۵روزی که رسی به پرسش این دل‌ریش
  8. شمارهٔ ۳۶دنیا گر باغ و گر قفس بود گذشت
همه‌ی رباعیات ←

مجذوب تبریزی درباره‌ی مجذوب تبریزی

شمس‌الدین محمد بن محمدرضا مجذوب تبریزی از عالمان و شاعران معروف قرن یازدهم هجری متخلص به مجذوب اهل تبریز و معاصر سلاطین صفویه بود. از خانواده و زمان تولد ایشان چیزی در دسترس نیست. اطلاعات کافی از زندگی مجذوب تبریزی در دست نیست و اولین اطلاعات در مورد ایشان از قدیمی‌ترین تذکره‌ها همچون قصص الخاقانی از ولی‌قلی بیگ شاملو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.