پرش به محتوای اصلی
مجذوب تبریزی مجذوب تبریزی

رباعیات

شمارهٔ ۳۰

در کوچکیش بدیدم از دست شدم

چون گشت بزرگ بیش پابست شدم

من سایه و آفتاب تابان است او

هر چند شد او بلند من پست شدم

ادامه‌ی رباعیات

  1. شمارهٔ ۳۲کنجی بنشین و گریه تنها می‌کن
  2. شمارهٔ ۳۳دائم نبود رنگ تو سرخ از می تو
  3. شمارهٔ ۳۴تا چند دلت بی‌خبر از مرگ بود
  4. شمارهٔ ۳۵روزی که رسی به پرسش این دل‌ریش
  5. شمارهٔ ۳۶دنیا گر باغ و گر قفس بود گذشت
  6. شمارهٔ ۳۷در وقت زیارت نبی این دو ادا
  7. شمارهٔ ۳۸از من نه هزار پند یک پند شنو
  8. شمارهٔ ۳۹از شاخ هنر بری توانی خوردن
همه‌ی رباعیات ←

مجذوب تبریزی درباره‌ی مجذوب تبریزی

شمس‌الدین محمد بن محمدرضا مجذوب تبریزی از عالمان و شاعران معروف قرن یازدهم هجری متخلص به مجذوب اهل تبریز و معاصر سلاطین صفویه بود. از خانواده و زمان تولد ایشان چیزی در دسترس نیست. اطلاعات کافی از زندگی مجذوب تبریزی در دست نیست و اولین اطلاعات در مورد ایشان از قدیمی‌ترین تذکره‌ها همچون قصص الخاقانی از ولی‌قلی بیگ شاملو...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.