پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی مهستی گنجوی

رباعیات

رباعی شمارۀ ۱۰۲

ای پور خطیب گنجه پندی بپذیر

بر تخت طرب نشین به کف ساغر گیر

از طاعت و معصیت خدا مستغنیست

باری تو مراد خود ز عالم برگیر

ادامه‌ی رباعیات

  1. رباعی شمارۀ ۱۰۴از بس که کند زلف تو با روی تو ناز
  2. رباعی شمارۀ ۱۰۵دلدار کله‌دوز من از روی هوس
  3. رباعی شمارۀ ۱۰۶دریافتم آخر ز قضا را به شبش
  4. رباعی شمارۀ ۱۰۷در رهگذری فتاده دیدم مستش
  5. رباعی شمارۀ ۱۰۸من تازه‌گلی که او نباشد خارش
  6. رباعی شمارۀ ۱۰۹آن دیده که دیدن تو بودی کارش
  7. رباعی شمارۀ ۱۱۰در ره چو بداشتم به سوگندانش
  8. رباعی شمارۀ ۱۱۱ترکم چو کمان کشید کردم نگهش
همه‌ی رباعیات ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.