پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی مهستی گنجوی

رباعیات «نسخهٔ دوم»

شمارهٔ ۹۴

دارم گه و بیگه ز که و مه کم و بیش

نفع و ضرر و خیر ز بیگانه و خویش

این طَرفه که آن دوست چو دشمن مه و سال

گوید بد و نیکم شب و روز از پس و پیش

ادامه‌ی رباعیات «نسخهٔ دوم»

  1. شمارهٔ ۹۶در بستان دوش از غم و شیون خویش
  2. شمارهٔ ۹۷جز زهره که را زهره که بوسد دستش
  3. شمارهٔ ۹۸دیدم چو مه و مهر میان کویش
  4. شمارهٔ ۹۹من «مَهْسَتی‌اَم» از همه خوبان شده طاق
  5. شمارهٔ ۱۰۰تا کی ز غم تو رخ به خون شوید دل
  6. شمارهٔ ۱۰۱ای آرزوی روان و وی داروی دل
  7. شمارهٔ ۱۰۲ای از تو مرا غصه سودا حاصل
  8. شمارهٔ ۱۰۳تا حلقه به گوش لب چون نوش توام
همه‌ی رباعیات «نسخهٔ دوم» ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.