پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی مهستی گنجوی

رباعیات «نسخهٔ دوم»

شمارهٔ ۹۹

من «مَهْسَتی‌اَم» از همه خوبان شده طاق

مشهور به حسن در خراسان و عراق

ای «پور خطیب گنجه» از بهر خدا

مگذار چنین بسوزم از درد فراق

ادامه‌ی رباعیات «نسخهٔ دوم»

  1. شمارهٔ ۱۰۱ای آرزوی روان و وی داروی دل
  2. شمارهٔ ۱۰۲ای از تو مرا غصه سودا حاصل
  3. شمارهٔ ۱۰۳تا حلقه به گوش لب چون نوش توام
  4. شمارهٔ ۱۰۴جانا نفسی دور نه‌ای از یادم
  5. شمارهٔ ۱۰۵هر جوی که از چهره به ناخن کندم
  6. شمارهٔ ۱۰۶چندان که به کار خویش وا می‌بینم
  7. شمارهٔ ۱۰۷تا در چشمی، برفت خواب از چشمم
  8. شمارهٔ ۱۰۸شاگرد گره زنان موی تو منم
همه‌ی رباعیات «نسخهٔ دوم» ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.