مهستی گنجوی
شمارهٔ ۲۲
شبها که به ناز با تو خفتم همه رفت
دُرها که به نوک مژه سفتم همه رفت
آرام دل و مونس جانم بودی
رفتی و هر آنچه با تو گفتم همه رفت
مهستی گنجوی
ادامه‌ی رباعیات «نسخهٔ دوم»
- شمارهٔ ۲۴آوازه گل در انجمن چیزی ماست
- شمارهٔ ۲۵افسوس که اطراف گلت خار گرفت
- شمارهٔ ۲۶کار از لب خشک و دیده تر بگذشت
- شمارهٔ ۲۷در بتکده پیش بت تحیات خوش است
- شمارهٔ ۲۸پیش در آن کودک قصاب گویست
- شمارهٔ ۲۹چون دلبر من بنزد فصّاد نشست
- شمارهٔ ۳۰آتش بوزید و جامه شوم بسوخت
- شمارهٔ ۳۱آن بت که رخش رشک گل یاسمن است
درباره‌ی مهستی گنجوی
مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.