مهستی گنجوی
شمارهٔ ۳۱
آن بت که رخش رشک گل یاسمن است
وز غمزه شوخ فتنه مرد و زن است
دیدم به رهش لطیف چون آب روان
آن آب روان هنوز در چشم من است
مهستی گنجوی
آن بت که رخش رشک گل یاسمن است
وز غمزه شوخ فتنه مرد و زن است
دیدم به رهش لطیف چون آب روان
آن آب روان هنوز در چشم من است
دربارهی مهستی گنجویمَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشتهاند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پیسپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...
زندگینامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.