پرش به محتوای اصلی
مهستی گنجوی مهستی گنجوی

رباعیات «نسخهٔ دوم»

شمارهٔ ۱۴۶

ای کرده جفا و جور آئین، بحلی

وآورده به جای مهرِ من کین، بحلی

در بندگی‌اَت هرچه بگویم خجلم

وز هر چه کنی زین دل مسکین، بحلی

ادامه‌ی رباعیات «نسخهٔ دوم»

  1. شمارهٔ ۱۴۸هر چند چو خاکِ راه خوارم گیری
  2. شمارهٔ ۱۴۹هرگز کامم ز خفت و خوابم ندهی
  3. شمارهٔ ۱۵۰چون در دلت آن بود که گیری یاری
  4. شمارهٔ ۱۵۱خندان به دو رخ، گلِ بدیع آوردی
  5. شمارهٔ ۱۵۲دلها تو بری و قصد جانها تو کنی
  6. شمارهٔ ۱۵۳درده می لعل لاله‌گون صافی
  7. شمارهٔ ۱۵۴دل بی تو، بجز خون جگر بارد، نی
  8. شمارهٔ ۱۵۵هر گه که به زلف، عنبرِ تر سایی
همه‌ی رباعیات «نسخهٔ دوم» ←

مهستی گنجوی درباره‌ی مهستی گنجوی

مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...

زندگی‌نامه و دیوان کامل ←

متن شعر به نقل از گنجور.