مهستی گنجوی
شمارهٔ ۱۵۵
هر گه که به زلف، عنبرِ تر سایی
بینمْت کز او تازه شود ترسایی
تو پای ز هفت چرخ برتر، سایی
چونست که نزد بنده‌ای، ترسایی
مهستی گنجوی
ادامه‌ی رباعیات «نسخهٔ دوم»
- شمارهٔ ۱۵۷چون خاک زمین اگر عنان کش باشی
- شمارهٔ ۱۵۸هان تا به خرابات مجازی نائی
- شمارهٔ ۱۵۹چون اسب به میدان طرب می‌تازی
- شمارهٔ ۱۶۰زلف و رخ خود به هم برابر کردی
- شمارهٔ ۱۶۱مضراب ز زلف و نی ز قامت سازی
- شمارهٔ ۱۶۲در سنگ اگر شوی چو پار ای ساقی
- شمارهٔ ۱۶۳در وقت بهار جز لب جوی مجوی
- شمارهٔ ۱۶۴ای تنگ شکر چون دهن تنگت نی
درباره‌ی مهستی گنجوی
مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.