مهستی گنجوی
شمارهٔ ۱۱۵
هم مستم و هم غلام سرمستانم
بیزار ز زهد و بنده ایمانم
من بنده آن دمم که ساقی گوید
یک جام دگر بگیر و من نستانم
مهستی گنجوی
ادامه‌ی رباعیات «نسخهٔ دوم»
- شمارهٔ ۱۱۷با ابر همیشه در عتابش بینم
- شمارهٔ ۱۱۸زرد است ز عشق خاک‌بیزی رویم
- شمارهٔ ۱۱۹قصاب منی و در غمت می‌جوشم
- شمارهٔ ۱۲۰تن با تو به خواری ای صنم درندهم
- شمارهٔ ۱۲۱ما مرد مئیم و در خرابات مقیم
- شمارهٔ ۱۲۲چون مرغ ضعیف بی پر و بی بالم
- شمارهٔ ۱۲۳از مرگ تو ای شاه سیه شد روزم
- شمارهٔ ۱۲۴با درد تو نیست روی درمان دیدن
درباره‌ی مهستی گنجوی
مَهْسِتی گنجوی از شاعران زن متقدم تاریخ ادبیات فارسی و همدوره با غزنویان بوده است. همسر وی را امیراحمد پسر خطیب گنجه و سال وفات وی را ۵۷۶ یا ۵۷۷ هجری قمری نوشته‌اند. از وی کتاب کامل و مستقلی باقی نمانده است (اطلاعات بیشتر). مجموعهٔ رباعیات مهستی به همت آقای علی پی‌سپار و از روی یک نسخهٔ چاپ شده در آذربایجان شوروی به گ...
زندگی‌نامه و دیوان کامل ←متن شعر به نقل از گنجور.